ortaya karışık

Yine Yürüyüşe çıktığım bir gün, yolumun üzerine çıkan bir evcil hayvan dükkanına girdim. Ve bu balık kardeşle tanıştık:)
İşte bu yüzden olabildiğince farklı ve daha önce hiç gitmediğim  sokaklarda yürümeyi çok severim. Yeni yerler keşfetmek,  yeni yüzler görmek...
Böyle, süprizlere açık olduğum bir günde ; bu dükkan yolumun üzerine çıkıverdi.E tabi hemen giriverdim, bir hayvan dostu olarak hiç kaçırır mıyım!
Bu balık japon balığına benziyor ama farklı bir türü. En büyük özelliği ise dudakları diğer bir değişiyle ağzı.
ağzı kalp şeklinde olan tek balık buymuş. Kendisi tam fotoğrafını çekerken bana öpücük vermeyle meşgul olduğu için kalbin şekli biraz yamulmuş
Ve ağız hep bu şekilde ''333'' modunda duruyor.
adete; '' Immm Şeyyy dudaklarıma yeni silikon yaptırdım da kapanmıyor'' der gibi

 ama gerçekten de öyle değil mi???
 

Paçalı güvercin görmüştüm de böyle güzelini hiç görmemiştim doğrusu:)

HİÇ GÜNEŞLENEN GÜVERCİN GÖRMÜŞ MÜYDÜNÜZ??

 

Şuna Bakar mısınız! nasılda tatlı, nasıl da akıllı:))
Yazdan kalma bir günden, son güneş ışınlarını doyasıya değerlendiriyordu onu gördüğümde...
kanatlarını açmış, güneş ışığının taa içine işlemesine izin veriyordu.
Okadar beğendim ki, hemen fotosunu çekip paylaşmak istedim

Bu tatlı canlıyla bugün tanıştım.
Nerde ''Pet Shop!!!' görsem (kendi ana dilimizde bu sözcüklerin karşılığı olmadığı için (!!!!)her evcil hayvan dükkanı'nın kapısında ''pet shop''  yazar oldu ne yazık ki.)
Evet ne diyordum, ha nerde bir evcil hayvan dükkanı görsem mutlaka girerim. Çünkü hayvanların cinsleri aynı bile olsa herbirinin kendine has karakteristik özellikleri oluyor. Ve bunu birkaç dakikalığına bile olsa yakalamak çok hoşuma gidiyor.
Bu allıklarını yeni sürmüş, saçlarına fön çekmiş güzellikle de dediğim gibi bugün tanıştık. O kapkara gözleriyle her hareketimi takip etti ve ona yaklaştıkça saçları iyice havaya dikti ve bana bu güzel pozu verdi.

Kahramanmaraş_
Çok  severek çektiğim bir fotoğraf...
Çiçeğin ve şelalenin huzurlu uyumu...

 Bugün; bayram alış verişi için dışarı çıktığımda karşılaştığım manzara beni inanılmaz heyecanlandırdı. Heryer cıvıl cıvıldı. Kaldırımlar, sokaklar satıcılarla, bin bir çeşit ürünle dolmuş taşmış, Çocuğunun elinden tutan yollara dökülmüştü...
O insanların arasında kendimi gördüm. Bir elim annemde, bir elim babamda kaldırımlarda ''Gel abla geeeel'' bağarışları arasında yürüyen küçük bir kız gördüm....

Her bayram arifesinde, mutlaka çarşıya çıkardık. Babam ''Bayramlık'' alır tepeden tırnağa donatırdı beni.Ellerimiz kollarımız dolu o huzurlu bağarış, çağrış içerisinde eve dönmek çok güzel olurdu, çünkü eve gidince poşetleri boşaltıp aldıklarımı tek tek deneyip aynanın karşısına geçip, annemle babama gösterirdim Ve tabi hemen çıkarıp yarının gelmesini iple çekerdim.
 Gece yatağıma yatıp başımı yastığa koyduğumda aklımda tek bir düşünce olurdu; ''Yarın yeni elbiselerimi, yeni ayakkabılarımı giyip annemle babamın ellerini öpeceğim'' derdim ve yüzümde sıcacık gülümsemeyle uykuya dalardım....
Ne tatlı huzurdu....Ne sıcacık bir duyguydu....
Herşey biraz yavanlaştı mı ne?
Belki ben biraz büyüdüm ve belki biraz da kirlendi dünya....
Belki hep kirliydi dünya, sadece farklı yönden farklı yerlere bakıyordum......

Herkesin RAMAZAN BAYRAMInı kutlarım.
sıcacık, sevgi dolu, mutlu bayramlar....

İçim titreye titreye izledim bu vahşeti:( Başlarına geleceklerden bi haber kanlı canlı güçlü boğalar gümbür gümbür arenaya gelip, kılıç, bıçak...vs. darbelerinden aldıkları ölümcül yaralara direnmelerine rağmen bir kaç sn içinde kanlar içinde yıkılmaları çok acı.... Enteresan bir eğlence anlayışı... bu fotoğraftada; katledilen boğanın atlara bağlanarak alkışlar arasında arena çevresindeki son turu (bir yandan da kanlar alelacele temizleniyor birkaç sn sonraki eğlenceye(!) hazırlık)

Atlar gerçekten çok asil hayvanlar. Ayrıca üzerlerinden düştüğünüz zaman atların asla sizi ezmeyeceklerini biliyor muydunuz?

Devekuşları çok enteresan hayvanlar. İncecik boyun ve küçücük kafalarına tam tezat oluşturan tombiş bedenleri var.

tıpkı kabarık bir elbise giymiş gibi tıkır tıkır yürümeleri yok mu....:))

bu fotoğrafı çekerken az daha elimi kaptırıyordum ama çok hoş bir kare yakaladım.

doğrusu buna değdi.Her nekadar beni korkutsada kendisine teşekkür ediyorum bu pozu bana verdiği için

sarp kayalıkların tepesine kondurulmuş kartal yuvası gibi bir kaledir burası. hala büyük bölümüyle sapasağlam ayakta duran bu kalenin üç bin yıllık bir tarihi var. efsanelerin ya da fantastik kurguların içinden fırlayıvermiş gibi duran kalede gezerken ok atmak için yapılmış mazgallara ve duvarlara dokunup tarihi birebir hissetmek mümkün. manzarası da kendisi kadar etkileyicidir. gözünüzün önünde uzanan araziye dakikalarca odaklanabilirsiniz. dört tarafı uçurum şeklinde olan kalenin güney yüzü bir dereye bakar. lakin dere yaklaşık 300 metre aşağıdan akmaktadır. savaş anında su ihtiyacını karşılayabilmek için bu dereye inen bir yol yapılmıştır ki zamanı olanlar bu yoldan aşağı inip tarihi daha derinlemesine hissedebilirler. kalenin bir kısmı da tepenin incecik ve keskin sırtlarında güneye doğru uzanır. sağlı sollu uzanan uçurumlara aldırmadan bu sırtın sonuna kadar yürünmelidir.